Column Marco Visser mei 2013

Het wonder van elkaar verstaan

Pinksteren gaat over de Geest. Maar wat is dat? Is dat uit te leggen? Misschien kun je het niet uitleggen, maar wel vertéllen. Dat is een wezenlijk verschil, en precies de reden waarom de Bijbel vooral een verhalenboek is. Geen handleiding, geen theorie, geen systematiek.

Zo gaat het verhaal in Handelingen 2: de leerlingen zijn bij elkaar, als er plotseling een vreemd geluid klinkt. 'En het gebeurde, plotseling, uit de hemel: een geruis als van een gedreven heftige ademtocht.' Zoiets staat er letterlijk. Vreemd! Meestal wordt er vertaald dat er het geluid klinkt van een wind. Maar dat staat er niet. Wonderlijk genoeg klinkt er het geluid van een adem. En als er dan even later ook nog tongen zichtbaar worden ('tongen als van vuur'), dan dringt tot je door dat hier gespróken gaat worden. Adem + tong = stem! Dat is het gebeuren van de Heilige Geest: een taalgebeuren.

Er wordt wel eens wat mysterieus gedaan over de heilige Geest: de Geest mag opdraven om ons te voorzien van de mooiste religieuze ervaringen. Maar hier wordt verteld: het gaat om het gebeuren van stem. Er komt iemand aan het woord. En die iemand is de God van Israël. Hij spreekt. Om precies te zijn: hij spreekt door mensen. Mensen gaan spreken. De een spreekt de ander aan. Er komt een echt gesprek op gang. Mensen gaan elkaar horen en verstaan.

En dat is een wonder en een weldaad. Dat er echte ontmoeting is. Dat er rake woorden gezegd worden. Dat er een goed verhaal verteld wordt, waar iemand iets aan heeft. Dat is volgens mij een ongelofelijke weldaad. Ga maar na: wat is er in onze wereld allemaal voor miscommunicatie. Wat klinkt er een gebabbel en een prietpraat. Maar temidden daarvan kan het gebeuren, dat er echte, goede woorden gezegd worden. Een woord van vriendschap misschien. Of een goede vraag!

Zo eenvoudig is het. En zo bijzonder is het.

Marco Visser is bestuurslid van De Nieuwe Bijbelschool