Column Ad van Nieuwpoort oktober 2013

 

Mijn kerk of Zijn kerk?

Onder veel belangstelling werd twee weken geleden Mijn Kerk.nl gelanceerd. Een bijzonder initiatief onder de noemer: 'je moet daar zijn waar de mensen zijn'. Niet gek. Ikzelf ben ook in mijn nieuwe gemeente Bloemendaal volop bezig om de kerk van betekenis te laten zijn voor het dorp. 'De kerk is er niet voor de kerk, maar voor de wereld', was het motto bij mijn komst in Bloemendaal en Overveen. Als predikant ben je er niet alleen voor de kerkelijke gemeente, maar ook voor velen die zich niet direct verbonden voelen met de kerk. Er is grote behoefte aan, zo merkte ik op de Zuidas en zo merk ik ook in Bloemendaal. Daarbij hoort zeker ook dat je daar bent waar de mensen zijn. Een 'bijbeltafel voor ongelovigen' in een plaatselijk restaurant werkt vaak beter dan een kring binnen de hoogdrempelige muren van de kerk. En ook de sociale media biedt prachtige kansen. Mits goed gebruikt.

Mijn Kerk.nl doet ook een poging. Kerk op internet met een heus voorbedenboek, een fictief kaarsje en korte preekjes van ds Fred, zoals hij bij de lancering werd genoemd. Ik zag onze scriba in zwarte toga ds Fred een stola omdoen met het logo van Facebook en Twitter. Tja. Wat gebeurde daar? Twee werelden leken het wel. Die van de traditionele kerk en die van de moderne kerk? Ik weet het niet zo goed. Maar het riep wel veel vragen op. Op het gevaar af dat je als chagrijnige collega-predikant wordt weggezet die een mooi feestje komt verstoren, geloof ik dat het wel goed is die vragen te stellen. Want het medium lijkt nu de inhoud te worden. Het Christusteken en het kruis die doorgaans op een stola staan afgebeeld, worden vervangen door het Facebook- en Twitterteken. Is dat als grap bedoeld? Een leuke kwinkslag? Ik kan ermee leven. Maar tegelijk is het wel veelzeggend. De inhoud (kruis/ Christus) wordt vervangen door de vorm.

Dan de preken van ds Fred. Ze deden me sterk denken aan wat we van ds Van der Veer gewend zijn. Korte filmpjes op locatie. Bijvoorbeeld over de herfst onder een boom. Als het nog even mag gaan over de vorm moet ik zeggen dat ik niet echt onder de indruk was van de kwaliteit van de filmpjes als je ze vergelijkt met een gemiddeld Youtube beeld, maar daar wordt vast hard aan gewerkt. En acteren is ook een vak. Maar wat mij opviel was dat het Bijbelverhaal eigenlijk nagenoeg ontbrak. Er werden wat cliché waarheden opgebakken over dat God rust geeft in drukke tijden en dat de seizoenen zijn terug te vinden in de dood en de opstanding van Jezus (is dat zo?) maar het verhaal ontbrak. Het waren een paar overbekende open deuren die nogal gekunsteld overkwamen. 'Hier wordt kerkgeschiedenis geschreven', meldde iemand op Facebook. Maar is dat vooral omdat wij als kerkmensen iets al heel snel hip vinden wanneer even de kerkbanken worden verlaten?

'Daar zijn waar de mensen zijn', is het motto van Mijn Kerk. Mijn vraag zou zijn aan ds Fred: waarmee ben je dan bij de mensen? Met welk verhaal? Als je op Facebook zit, wil dat toch nog niet zeggen dat je in kleutertaal moet worden aangesproken? Schat ds Fred zijn publiek niet veel te laag in? Ze kunnen volgens mij echt wel tegen een stevig Bijbelverhaal. Alleen moet je dat verhaal dan zelf ook wel willen opdiepen, voordat je je stola aantrekt. Waar gaat dat verhaal anno nu over? Hoe vertalen we die aloude verhalen naar de levensverhalen van mensen van vandaag? Dat is misschien wel ingewikkelder dan een mooi filmpje maken. Want voor dat laatste zijn genoeg capabele mensen te vinden. Ik wens daarom Mijn Kerk een gedisciplineerde bezinning toe op welk verhaal zij nu eigenlijk vertellen wil. En misschien is dat soms wel het verhaal dat zegt: klap je Ipad nou eens dicht en ga naar buiten om een ander mens te ontmoeten. Moest Abram ook niet steeds telkens naar buiten geroepen worden om te weten waarover het ook al weer ging?

Ad van Nieuwpoort is voorzitter van De Nieuwe Bijbelschool