Column Marco Visser mei 2019

 

Op adem komen

Enige tijd geleden presenteerde Hogeschool Windesheim de resultaten van een grootschalig onderzoek: een kwart van de studenten heeft last van burn-outklachten, een op de zeven kampt met angst en depressie. Dat is schrikken voor wie nog het beeld had van de student als de feestende, lanterfantende jongere. Ik hoor het sommige twintigers ook wel eens vertellen: er móet zoveel. Meteen in je eerste studiejaar krijg je het advies toch vooral strategisch je vakken te kiezen. Om alvast voor te sorteren op de arbeidsmarkt. Wat wil je ermee bereiken? Het resultaat telt, geen tijd te verliezen. Historicus en psycholoog Eelco Runia beschrijft in zijn spraakmakende boek Genadezesjes hoe de marktwerking in het hoger onderwijs zo’n regeldruk en werkdruk veroorzaakt, dat elke creativiteit en inspiratie weglekt.

Ik leef mee met deze generatie. Als twintiger sta je voor grote levensvragen: wie ben ik, welke kant wil ik op? Daar is tijd voor nodig. Ja, soms moet je juist wél tijd verliezen. Namelijk om het nog even niet te weten, om je een beetje ongelukkig te voelen misschien, omdat dat er nu eenmaal bij hoort. Om te zoeken. Om ideeën op te doen, om je bron van inspiratie te vinden. Maar die tijd is er dus niet, blijkt. Waardoor zo velen opgebrand raken. Achter adem.

Intussen gaat het om meer, denk ik. Die studentengeneratie zou wel eens voor heel onze samenleving kunnen staan. Veertigers en vijftigers – en kinderen? en ouderen? – herkennen het gevoel: we staan altijd ‘aan’. Er moet zoveel. En voor je het weet raak je achter adem.

De bijbelse verteller Johannes schetst een tegenbeeld. Na Pasen: Jezus, opgewekt uit de dood, zoekt zijn mensen op. Het staat tegen alles in geschreven. En dan: ‘Hij blies op hen’ (Johannes 20:22). Wonderlijk detail. En op dat moment, zo gaat het verhaal, krijgen ze de geest. De Heilige Geest... wie of wat dat is, er wordt al twee millennia over getheologiseerd. Boekenkasten over vol geschreven. En nu is het om te beginnen zo klein en eenvoudig. Het blijkt te gaan over adem. Het blijkt te gaan over: weer aangeblazen worden. Nieuwe geestkracht vinden. Ontdekken dat er een bron is. Op adem komen. We snakken ernaar.

Marco Visser